Ingewijden

Hoe zou het zijn?

Die vraag dreef me al jaren.

Hoe zou het zijn om mijn fantasie de vrije loop te laten?

Zou het mijn verwachtingen overtreffen? Of juist zwaar tegenvallen?

En belangrijker nog: zou het me de rust geven die ik zocht?

Vooralsnog waren mijn vragen onbeantwoord gebleven. Dat frustreerde me. Gewoonlijk deed ik wat mijn hart me ingaf en liet ik me nergens door weerhouden om mijn dromen waar te maken. Dat was ook hoe mijn omgeving me kende. Maar over dit verlangen had ik nooit iemand verteld.

Niemand wist wat ik me diep van binnen afvroeg.

Hoe zou het zijn?

Het was een kwelling om in onwetendheid te blijven leven. Daar kon ik me onmogelijk bij neerleggen. Ik weigerde te aanvaarden dat het leven soms vragen opriep die onbeantwoord bleven. Tegelijkertijd was ik te laf om de daad bij het woord te voegen. Daardoor bleef het bij een fantasie.

Totdat ik haar tegenkwam.

Vanaf het moment dat we elkaar in de ogen keken wist ik het zeker. Deze vrouw zou me inwijden.

*

“Be man enough to deal with it.” Daarmee was het onderwerp voor haar afgesloten. Einde discussie. We zaten tegenover elkaar in Mr. Porter, een skybar aan de Spuistraat, en ik was nog in de war van onze ontmoeting eerder die dag.

Op Schiphol liep ze in een zwart jurkje en op rode hakken voor me uit. Haar steile bruine haren reikten tot aan haar onderrug, waar haar iets te volle heupen bewogen in een ritme dat me draaierig maakte. Het was lang geleden dat ik zo’n aantrekkelijke vrouw had zien lopen – en nog veel langer dat ik er een gesprekje mee had aangeknoopt.

In accentloos Engels vertelde ze dat ze voor haar werk vanuit Manilla op doortocht was naar São Paolo, dat haar vliegtuig twee dagen later pas vertrok en dat ze daarom iemand zocht om haar gezelschap te houden in Amsterdam. Er verscheen een verwachtingsvolle blik in haar ogen. Voor het eerst sinds tijden gaf mijn onderbuik tekenen van leven.

Eén ontmoeting kan de wereld veranderen, dacht ik die avond terwijl ik van mijn cocktail nipte. In het begin kwam ze een beetje defensief op me over. Ze vertelde dat ze zich geen girly girl voelde en dat ze anders was dan andere vrouwen. Voordat ik kon vertellen dat ik daar geen problemen mee had, stelde ze botweg dat ik mans genoeg moest zijn om ermee om te gaan.

Waarschijnlijk stond ze er niet eens bij stil hoe vreemd dat klonk. Ze zei het vast tegen iedereen met wie ze in aanraking kwam.

Voor mij was het allang duidelijk dat ik de volmaakte vrouw gevonden had.

Mijn lichaam gaf een ondubbelzinnig signaal.

*

Tot die avond waren al mijn escapades op niks uitgelopen. Hoezeer ik ook mijn best deed om normaal te zijn en me aan te passen aan de ander – het was nooit voldoende. De hele tijd waren mijn gedachten elders. Ik zocht gewoon meer spanning. Als er zich al een kans voordeed om mezelf te laten gaan, blokkeerde ik op het moment suprême. Dan besloot ik er toch van af te zien. Blijkbaar was de stap te groot.

Langzaam maar zeker werd mijn fantasie een obsessie, totdat ik nergens anders meer aan kon denken. Het was tijd voor een break. Ik nam een sabbatical en boekte een vlucht naar Azië. Dat werd een reis vol inzichten. De mensen die ik daar ontmoette leken me veel beter te begrijpen dan de mensen met wie ik in Nederland contact had.

Waar ze me thuis vaak vragend aangaapten als ik over spanning in de slaapkamer begon, begrepen ze hier onmiddellijk waar ik het over had. Ik hoefde mijn diepste verlangens niet toe te lichten om erover te kunnen praten. Ik gaf aan dat ik ermee in de knoop zat dat ik mijn fantasieën met niemand kon delen. Zij legden mij op hun beurt uit dat die verlangens
niet bedoeld waren om te bespreken, maar om te bevredigen.

Ik begreep wat ze zeiden. Toch slaagde ik er niet in de vraag te beantwoorden waar ik mee rondliep. Achteraf gezien was dat misschien ook niet het doel van de reis. Hoewel ik me op de terugweg nog altijd afvroeg hoe het zou zijn, had ik wel een besluit genomen. Bij thuiskomst zou ik de eerste de beste kans aangrijpen om mijn fantasie uit te laten komen.

Het was een bevrijdend besluit.

*

Na een paar cocktails kroop ze uit haar schulp, precies zoals ik had gehoopt. Ik tuurde naar haar roodgelakte teennagels terwijl ze met haar schoenen lichtjes tegen mijn been tikte en me toevertrouwde dat ze met haar identiteit worstelde. Ik luisterde met een half oor, want ik wilde zo snel mogelijk alleen met haar zijn. Voor mij voegde het niets toe om lang over levensvragen te lullen.

Uiteindelijk zweeg ze en keek naar buiten. We genoten even van het uitzicht. Ik vertelde haar wat ik wist over het Paleis op de Dam waar we van de achterkant tegenaan keken. Daarna staarden we een tijdje naar de taxi’s die elkaar op de Nieuwezijds Voorburgwal stonden te verdringen. Het was een opvallend drukke avond.

“So what are you looking for in a woman?” vroeg ze en wierp me een donkere blik toe. “Satisfaction,” gniffelde ik. Vervolgens vertelde ik haar over mijn reis, over de mensen die ik had ontmoet en over het gemis dat ik mijn hele leven al voelde. Ik legde haar uit dat het mijn eigen schuld was, omdat ik mezelf uit schaamte voor mijn verlangens zo lang had ingehouden. “But I feel I will overcome my fears tonight,” besloot ik en keek haar diep in haar ogen aan.

“The cave you fear to enter holds the treasure you seek,” antwoordde ze zachtjes, waarna ze aangaf dat ze wel een massage kon gebruiken en me haar rug toedraaide. Mijn handen begonnen te zweten toen ik ze op haar schouders legde. Ik had haar te pakken. Na een paar keer knijpen boog ik mijn hoofd naar haar toe. Haar bruine haren roken naar kokos.

“Wanna come over to my place?” fluisterde ik in haar oor.

*

Ze was inderdaad anders dan andere vrouwen. Dat was een van de eerste dingen die ze me had verteld. Ze was überhaupt geen vrouw. Althans, niet fysiek. Ze voelde zich vrouw, ze gedroeg zich als een vrouw en ze kleedde zich als een vrouw. En ik kon beamen dat ze eruitzag als een vrouw.

Sterker nog: het was precies haar vrouwelijkheid die me opwond. Ik had me nog nooit tot een man aangetrokken gevoeld en had ook niet het idee dat deze ervaring iets veranderde aan mijn seksualiteit. In mijn beleving was het simpel: ik lag met een vrouw in bed. Maar wel eentje met een mannelijk zaakje tussen haar benen.

Het was de reden waarom ik haar perfect vond. Best of both worlds, dacht ik. Dat klopte. Op het moment dat ze me penetreerde voelde ik wat ik lange tijd gemist had. Met haar kon ik de nacht van mijn leven beleven – zonder me ergens voor te hoeven schamen. Niemand in mijn omgeving wist van haar bestaan af, dus ik hoefde er ook met niemand over te praten.

We hadden geweldige seks. Nadat ze was klaargekomen rolde ze van me af en ging ze met haar rug naar me toe op haar zij liggen.

Dit was mijn kans.

Ik reikte naar het nachtkastje, opende de bovenste la en grabbelde erin, waarna ik me omdraaide en mijn vrije hand op haar schouder legde. Ze schrok, alsof ze aanvoelde wat er ging gebeuren. Met een ruk trok ik haar mijn kant op. De angst spatte van haar gezicht. Dat maakte me extra opgewonden.

Ze krijste het uit toen ik haar voor de eerste keer binnendrong.

*

Jarenlang had ik me afgevraagd hoe het zou zijn. Eindelijk wist ik het. De inwijding had mijn stoutste dromen overtroffen.

Met de bebloede dolk nog in mijn hand stond ik voor de spiegel. Achter me zag ik haar met steekwonden bezaaide lichaam roerloos op bed liggen. Het beeld wond me op.

Mijn handen begonnen weer te zweten. Mijn mond raakte uitgedroogd. Mijn tepels werden keihard en mijn schaamlippen drijfnat.

Vanaf vannacht was Amsterdam een seriemoordenares rijker.

 

Lees ook Lotgenoten, een ander kort verhaal met een twist.