De Onmachtige Speelbal

Vocalen en tekst: Borriegineel, Royal with Cheese
Productie: Royal with Cheese
Basgitaar en drum: Joshua Pesulima

Borriegineel
Nee, het zit hem ook niet mee, die wankelmoedige arme sloeber. Want zoals altijd ziet hij alles wat hij door de jaren heen heeft opgebouwd en momenteel met heel zijn hart koestert, op korte termijn weer onverbiddelijk ineenstorten. Hij staat erbij, kijkt ernaar, en kan er niets aan doen! Ja, zo simpel is het leven van een selfmade man nu eenmaal. Want het is zwaar tillen, met de last van de wereld op je schouders – en daarom steekt hij nog maar eens een peuk op. Zo… dat pakt niemand hem meer af!

Royal
Hij weet precies waarmee hij bezig is en juist daarom is het zo verdomde moeilijk om iets te bereiken. Elke achteloze ruk aan het mechaniek van de flipperkast doet hem suizen, vliegen, door de kaalgeslagen wandelgangen van de jungle van gewapend beton die onverbiddelijk tot zijn habitat is geworden. Voortjakkeren, met de geestbedwelmende volle snelheid van het leven. Waarheen zijn toch die momenten waarop hij zijn welverdiende rust kan pakken? Even uit het spel stappen en genieten van… ja, van wat eigenlijk? In de afwachtende stilte heft hij het glas nog maar eens op zichzelf.

Borriegineel
Wanneer je zijn spelletje meespeelt, vervult hij moeiteloos een sleutelrol, maar veelal voelt hij zich verlaten als de eenzaamste ziel van dit heelal, wanneer de flip-p-p-perkk-k-kast tilt-tilt-tilt, alles om hem heen st-stilvalt. Als zodanig moet de arme drommel het maar doen met wat hem toevallig ten deel valt. Want zo luidt het verhaal van de onmachtige speelbal.

Het zijn de wijven die ‘em nekken! Altijd weer die sletten, telkens dat geouwehoer! Als ze eenmaal happig zijn, brengen ze onvermijdelijk een volle scheepslading bagger met zich mee. Op de keper beschouwd is iedere verhouding met een vrouw in potentie een platonische plas- en poeprelatie – nee, er bestaat eenvoudigweg geen dame die niet zeikt en geen shit veroorzaakt. Misschien moet hij het maar eens met een mooie man proberen. Eén met lekkere billen – als die tenminste wel willen…

Royal
Ja lach maar. Lachen is gemakkelijk zolang het je voor de wind gaat. Maar als je vleugels je niet meer kunnen dragen en die lach je op je lippen besterft, is het een ellenlange route omlaag naar het moeras van godvergeten ellende. Had hij maar nooit enig geluk gekend, dan zou hij zich nu ook niet zo bewust zijn van zijn gemis. Maar de race is al gereden. En nooit eerder leek de eindstreep zo ver buiten zijn bereik. Is dit dan werkelijk alles? Waar is al zijn zwoegen dan toch goed voor geweest?

Borriegineel
Hoe moet hij verder in dit leven? De hele wereld werkt hem tegen! Alles is hij kwijt: niet alleen de weg, maar ook zijn droomvrouw en met haar zijn kinderwens, zijn status, zelfrespect en zijn gezondheid, zijn baan, zijn salaris, zijn collega’s, en de laatste tijd laten ook zijn zielsverwanten niets meer van zich horen! En ook God – oh God, zijn God is zoek! Hoe is het toch mogelijk dat het hele universum deze arme man zomaar in de steek laat? Gelukkig heeft hij al zijn geld gespaard voor één laatste naald!

Wanneer je zijn spelletje meespeelt, vervult hij moeiteloos een sleutelrol, maar veelal voelt hij zich verlaten als de eenzaamste ziel van dit heelal, wanneer de flip-p-p-perkk-k-kast tilt-tilt-tilt, alles om hem heen st-stilvalt. Als zodanig moet de arme drommel het maar doen met wat hem toevallig ten deel valt. Want zo luidt het verhaal van de onmachtige speelbal.

Lees hier de tekst van Lef, het tiende nummer van Lafbekken & Lefballen.