Lef

Vocalen en tekst: Borriegineel
Productie: Royal with Cheese

Hee jij daar!

Ja, jij ja.

Jij, met die twijfels. Met die…
vertroebelde blik in je ogen.

Hoe denk jij in godsnaam de wereld te redden,
zolang je niet eens voor jezelf kan zorgen?

En kom eens achter die treurbuis vandaan.

Je depressie verdwijnt echt niet door je erin te verstoppen.

Waar is die jeugdigheid toch heengegaan?

Die onbezonnen kracht waarmee je het leven aanschouwde –
zonder gedachten… illusies… obsessies.

Waar is de verwondering gebleven?

Vraag jezelf eens af: door wíe
ben jij zo’n treurig hoopje mens geworden?

Welke gek… heeft dát ooit kunnen toestaan?

Die moet wel erg weinig respect hebben…
voor zichzelf, voor het leven en de omgeving…
voor alles van waarde.

Vaak zijn dat degenen die hun mond vol hebben van naastenliefde.

Ja, van precies díe liefde, waar die dekselse naasten geen moment mee bezig zijn!

Inderdaad ja, het zijn de grootste egoïsten die zo durven denken…

Je weet waarover ik praat, toch?

Dat weet ik.

Het is niet zo moeilijk aan je te zien.

Domoor… kom eens achter die treurbuis vandaan.

Ach, ja… die lieve verleden tijd…
zoetsappige herinnering…
mijn kleine twijfels…

HALLO!!! HIER BEN IK!

Word eens wakker…

Dat verleden waar je zo van houdt, heeft jou allang losgelaten.

Jíj bent degene die wil blijven omhelzen
wat vergaan is. Alleen jij
koestert jouw verdriet. Alleen jij
staat jouw twijfels toe zich te nestelen in je hoofd
en zich van daaruit te verspreiden
door je hele lijf en leven.

HEE!!! KAP EENS EFFE MET DAT GEZEIK!

Weet je waardoor het komt dat jij
maar nergens kan vinden wat je zoekt?

Doordat het overal is.

En kom eens achter die treurbuis vandaan.

Leef in vrede met jezelf; jij bent de enige
die jou trouw kan zijn tot in de dood.

En je bent een mooi mens. Hoe klein je omgeving
je ook probeert te houden: je bent prachtig.

Jaja, dat kun je klef vinden. Zweverig gezever, ja.

Grinnik maar… geloof het of niet… ook de mensen om je heen
moeten de angst overwinnen om zichzelf lief te hebben.

Hoe gelukkig ze ook lijken te zijn.

Zij weten niets. Ik weet niets. Jij weet niets.

Daarmee weten we alles al, toch?

Daarmee snappen we toch altijd al dat
het leven dat volwassenen schijnen te moeten leiden,
een gekunsteld stelsel van regeltjes en… opvattingen en… angst is?

Nou dan…

DUS DOOR WIE LAAT JIJ JE DAN VERDOMME NOG VOOR DE GEK HOUDEN?!?!?!

Kijk toch eens naar jezelf!

Kijk nou toch eens naar jezelf…

Waar is dat ongecompliceerde kind gebleven?

Jij bent de enige die voor dat kind kan zorgen.

Neem daarom eens heel gauw je verantwoordelijkheid!

Hoe kun jij ooit fatsoenlijk je kinderwens in vervulling brengen,
als je niet eens kan houden van het kind dat je zelf bent?

Sta je rechtop?

Wacht even… denk je nu nog steeds
dat jij bedrogen moet worden
om je relaties… zo goed en zo kwaad als het gaat…
in stand te houden?

Nee, toch?

Je bedriegt jezelf.

Open je ogen. Je hóéft geen slachtoffer te zijn!

Pssst… hee!

Kin omhoog?

Borst vooruit?

Ben je nog wel een beetje… verliefd op jezelf?

Voel je die onderbuik borrelen?

Voel je dat bloed nog stromen?

Voel je dat nog?

Durf je dat nog te voelen?

Ja toch… já toch!

Ja toch.

Lees hier de tekst van Jij = Vrij, het elfde nummer van Lafbekken & Lefballen.